logo
FA 7-8/2021 informacje i komentarze

Marcin Kalinowski

Przez pryzmat wspólnego interesu

Przez pryzmat wspólnego interesu 1

Dr hab. Marcin Kalinowski prof. WSB, prezydent Federacji Naukowej WSB–DSW przedstawia wnioski z dwóch lat funkcjonowania jedynej polskiej federacji uczelni.

Pozytywna ocena dwuletniej działalności Federacji Naukowej WSB-DSW nie jest tylko efektem formalnego powołania instytucji, ale zmiany zasad funkcjonowania w zakresie zarządzania działalnością naukową w grupie uczelni, które ją tworzą. W Federacji powołane zostały Rady Naukowe Dyscyplin, które monitorują i opiniują działania w poszczególnych dyscyplinach naukowych. Pracownicy badawczy i badawczo-dydaktyczni z poszczególnych dyscyplin spotykają się cyklicznie (obecnie oczywiście on-line), wymieniając się doświadczeniami i nawiązując współpracę naukową z innymi uczelniami federacyjnymi. Największą korzyścią wydaje się pobudzenie współpracy badaczy reprezentujących tę samą dyscyplinę naukową, pochodzących z różnych uczelni oraz rozwój realizowanej wspólnie współpracy międzynarodowej.

Współpraca uczelni tworzących federację rodzi również szereg problemów. Samo powołanie federacji nie daje właściwie żadnych konkretnych korzyści poza tą, że mniejsze uczelnie mogą wspólnie poddać się ewaluacji działalności naukowej, prezentując dorobek wspólnego zespołu pracowników naukowych w dyscyplinie. Wspólna ewaluacja to z jednej strony konieczność ścisłej współpracy, z drugiej zaś zgoda na wdrożenie pewnych jednolitych rozwiązań i wspólnego monitoringu działań. Wymaga to pełnej transparentności uczelni tworzących federację. W Federacji Naukowej WSB-DSW założyliśmy w związku z tym funkcjonowanie organów kolegialnych, które podejmują najważniejsze decyzje: Kolegium Rektorów i Zgromadzenia Federacji.

Dla ułatwienia bieżącego monitoringu działań we wszystkich uczelniach organizacji wdrażamy jednolite narzędzie do gromadzenia i analizy dorobku naukowego. W Federacji Naukowej WSB-DSW sytuacja w zakresie bieżącej współpracy jest nieco ułatwiona, ponieważ wszystkie uczelnie członkowskie działają w jednym holdingu i od wielu lat współpracują ze sobą w zakresie działalności dydaktycznej i organizacyjnej. Funkcjonowanie w federacji uczelni wymaga dojrzałości jednostek i myślenia przez pryzmat wspólnego interesu całej grupy, a nie jedynie interesów każdej z nich. To trudne, ale kluczowe i jak się wydaje, może przynieść wiele korzyści samym uczelniom i całemu rynkowi szkolnictwa wyższego w Polsce.

Zapewne pozycja naszej federacji zostanie w pełni ugruntowana poprzez pierwszą ewaluację działalności naukowej z udziałem tej nowej w polskim prawie formy organizacyjnej. Naturalnie, nie wszystkie szczegółowe rozwiązania dotyczące funkcjonowania tej organizacji są już gotowe. Wiele z nich powstaje wskutek pojawiających się na bieżąco szczegółowych pytań i precedensów.

Zarządzanie federacją może się komplikować, gdy dochodzimy do spraw finansowych. Federacja nie jest bowiem uprawniona do otrzymywania subwencji na działalność naukową, a zatem na jej utrzymanie muszą składać się uczelnie uczestniczące. Trudna może okazać się odpowiedź na pytanie o sprawiedliwy podział kosztów, szczególnie jeśli występują duże różnice w wielkości uczelni federacyjnych.

Myślę, że idea tworzenia federacji uczelni na tak rozdrobnionym rynku szkolnictwa wyższego jak w Polsce to dobry pomysł. Być może w przyszłości stanie się jedną z dróg łagodnej konsolidacji rynku szkolnictwa wyższego i wzmocnienia pozycji polskich uczelni na arenie międzynarodowej.

Notował Piotr Kieraciński

Federacja Naukowa WSB-DSW zrzesza cztery uczelnie niepubliczne: Dolnośląską Szkołę Wyższą we Wrocławiu, Wyższą Szkołę Bankową w Gdańsku, Wyższą Szkołę Bankową w Poznaniu oraz Wyższą Szkołę Bankową we Wrocławiu. Z federacją stowarzyszona jest Wyższa Szkoła Bankowa w Toruniu.

Uczelnie federacji posiadają uprawnienia do nadawania stopnia doktora w dyscyplinach: pedagogika, ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości oraz uprawnienia habilitacyjne w zakresie pedagogiki.

Wróć