Ewa Sapeńko

Fot. Kazimierz Adamczewski
Na przełomie wieków rozpoczęła się walka o kandydatów na studia. Niezbędna okazała się skuteczna komunikacja i promocja oferty dydaktycznej. Na uczelniach zaczęto powoływać biura promocji, biura prasowe i stanowiska rzeczników prasowych. Uczyliśmy się, jak mówić o bardzo hermetycznych dotychczas sprawach akademickich, żeby dotrzeć z przekazem do młodych ludzi. Pierwsze spotkanie rzeczników prasowych i biur promocji odbyło się w 2003 r. na Uniwersytecie Warszawskim. To wtedy ówczesny szef Biura Promocji UW Artur Lompart rzucił pomysł powołania branżowego stowarzyszenia. Jego celem miała być integracja środowiska, organizacja szkoleń czy wymiana doświadczeń. Propozycja spotkała się z zainteresowaniem, więc od razu umówiliśmy się na kolejne spotkanie na Uniwersytecie Jagiellońskim. Do Krakowa mieliśmy przyjechać już z własnymi przemyśleniami i propozycjami dotyczącymi kształtu stowarzyszenia. Niestety nie udało nam się porozumieć ani w Krakowie (zima 2004 r.), ani później we Wrocławiu (lato 2004 r.) i w Białymstoku (zima 2005 r.). Jednym z podstawowych problemów było pytanie: kim będą członkowie stowarzyszenia, czy mają to być uczelnie, czy osoby fizyczne? Mimo rozbieżności w tej kwestii nie można powiedzieć, że nic nie udało nam się uzyskać. Podczas tych spotkań ukształtowała się kilkunastoosobowa grupa zdeterminowanych osób pod przewodnictwem Artura Lomparta (UW) i Marcina Żukowskiego (UwB). Latem 2005 r. spotkaliśmy się w Szczecinowie, mazurskim ośrodku UwB, i przez kilka dni ciężko pracując, ustaliliśmy, że członkami będą osoby fizyczne, a konkretnie pracownicy uczelni mający w swoich zakresach obowiązków promocję uczelni oraz napisaliśmy statut stowarzyszenia. To wtedy Marcin Żukowski zaproponował nazwę Stowarzyszenie PR i Promocji Uczelni Polskich „PRom”. I tak już zostało. Rozjechaliśmy się z silnym postanowieniem, że następna konferencja będzie już tą założycielską.
Odbyła się ona na Uniwersytecie Zielonogórskim w lutym 2006 r. Przyjechała rekordowa liczba 129 rzeczników prasowych i uczelnianych PR-owców. Zaczęto dyskutować i zgłaszać nowe propozycje. I znowu wydawało się, że już nic z tego nie wyjdzie. Jednak determinacja kilkunastu osób, a konkretnie 15 członków założycieli spowodowała, że podczas konferencji na UZ przyjęto nazwę stowarzyszenia i statut. Wybraliśmy Komitet Założycielski: Artur Lompart (UW), Tomasz Moskal (UW), Iwona Radzimirska (SGH), którego zadaniem było zarejestrowanie Stowarzyszenia w Krajowym Rejestrze Sądowym w Warszawie. W kwietniu tego samego roku Stowarzyszenie zostało zarejestrowane w KRS, a w czerwcu na konferencji zorganizowanej przez Politechnikę Koszalińską odbyły się pierwsze wybory władz stowarzyszenia. Nomen omen prezesa i wiceprezesów wybieraliśmy podczas rejsu promem na Bornholm. Dzisiaj jestem dumna, że 20 lat temu wspólnie z ojcem założycielem Arturem Lompartem, zostałam matką założycielką PRomu.
Ewa Sapeńko – ówczesny rzecznik prasowy i kierownik Biura Promocji UZ, wiceprezes w pierwszym Zarządzie Stowarzyszenia.