logo
FA 11/2021 życie akademickie

Aneta Zawadzka

Czytelnia czasopism

Czytelnia czasopism 1

Miód z Marsa

Technologie kosmiczne to metody służące nie tylko do eksplorowania przestrzeni pozaziemskiej. Za sprawą lektury „Biuletynu AGH” (nr 159-160/2021) przekonujemy się, że istnieje wiele innych obszarów, w których sprawdzają się one z równie dobrym skutkiem. Weźmy pod uwagę chociażby globalne rozwiązanie nawigacyjne, czyli popularny obecnie system pozycjonowania GPS. Jak bardzo ułatwił ludziom możliwość wskazania konkretnych obiektów na mapie. A satelity wykorzystywane do monitorowania wilgotności gleby i zawartości obecnych w niej mikro i makroelementów? Ich wpływ na poprawę jakości upraw jest już dziś wyraźnie zauważalny.

W Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie wiedzą, że warto jest korzystać z istniejącego potencjału technologii kosmicznych, dlatego uczelnia ze stolicy Małopolski od lat angażuje się w rozwój funkcjonujących rozwiązań na wiele różnych sposobów. Razem z partnerami z Francji, Niemiec, Szwecji i Luksemburga AGH tworzy sieć uniwersytetów kosmicznych UNIVERSEH (European Space University for Earth and Humanity), po to, by rozwijać współpracę w obszarach obejmujących inżynierię i biznes kosmiczny, nauki społeczne i humanistyczne, a także medycynę i sztukę. Studenci z AGH od sześciu lat budują rakiety sondujące i łaziki planetarne. Wysyłają do stratosfery balony z rozmaitym ładunkiem. A ponieważ ludzkość coraz intensywniej szykuje się do kolonizowania Marsa, krakowscy studenci myślą już o tym, jak poradzić sobie z kwestią aprowizacji w nowym miejscu osiedlenia. Panaceum w postaci lokalnej hodowli roślin wymagałoby rozwiązania problemu zapylaczy. W AGH trwają więc prace nad skutecznym transportem pszczół, które do roli zapylaczy nadają się idealnie.

Czytelnia czasopism 2

Otwarci na świat

Pięćdziesiąt kierunków studiów z niemal wszystkich dziedzin, a więc humanistyki i nauk społecznych, nauk ścisłych oraz przyrodniczych, taką ofertą edukacyjną dysponuje Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach. Ta największa w województwie świętokrzyskim uczelnia, której historia sięga roku 1969, kształci 12 tysięcy studentów. Obecnie w jej strukturze znajduje się sześć wydziałów oraz dwie filie, jedna w Piotrkowie Trybunalskim, kolejna w Sandomierzu. Dynamiczny rozwój uczelni stał się możliwy m.in. dzięki efektywnemu pozyskiwaniu funduszy strukturalnych z Unii Europejskiej oraz umiejętnemu gospodarowaniu środkami pochodzącymi z budżetu państwa. Dzięki programowi Erasmus+ udało się zrealizować międzynarodową wymianę, w ramach której do Kielc przybywają studenci z różnych części Europy, a ich polscy koledzy wyjeżdżają poza granicę naszego kraju.

Wrażenia z doświadczeń związanych z uczestnictwem w programie opisuje „Czasopismo Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach” (nr 1/2021). Z zamieszczonych na jego łamach wypowiedzi młodych ludzi jasno wynika, że dostrzegają oni wyłącznie korzyści płynące z przeżytych doświadczeń. Wszyscy zgodnie podkreślają, że wyjazd był przygodą życia i spełnieniem marzeń, a także okazją, by nie tylko zdobyć wiedzę, ale również poznać odmienną kulturę oraz nawiązać nowe przyjaźnie. Trudny czas pandemii, który w znaczący sposób ograniczył możliwość mobilności, nie wymusił na szczęście konieczności całkowitej rezygnacji ze studenckich peregrynacji.

Czytelnia czasopism 3

Czas podsumowań

Co można osiągnąć w czasie ośmiu lat? Czy taki czas jest wystarczający, by wprowadzić w życie założone wcześniej cele? Na te i wiele innych pytań odpowiada prof. dr hab. Maciej Pietrzak, prorektor Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Jana Amosa Komeńskiego w Lesznie. W wywiadzie udzielonym „Leszczyńskiemu Notatnikowi Akademickiemu” (nr 71/2021) interlokutor dokonuje subiektywnego bilansu dwóch kadencji, kiedy to sprawował funkcję rektora. Do niezaprzeczalnych sukcesów rozmówca zalicza udaną realizację znaczącej części, podzielonych na pięć różnych grup, projektów. Ich szerokie spektrum tematyczne jest wyrazem zrozumienia złożoności skomplikowanego procesu edukacji. Wymiernym wskaźnikiem potwierdzającym osiągnięcie wysokiej jakości kształcenia PWSZ w Lesznie, jest, zdaniem prof. Pietrzaka, zarówno podwojenie liczby oferowanych kierunków, jak i wprowadzenie pięciu kierunków magisterskich oraz drugiego stopnia, a także rozwój „leszczyńskiego modelu studiów dualnych” i powołanie do życia Rady Dyrektorów Szkół Ponadgimnazjalnych. To ostatnie posunięcie ma ścisły związek z przekonaniem rozmówcy o potrzebie ścisłej współpracy ze szkołami różnego typu.

Prof. Pietrzak zwraca uwagę na rolę, jaką w istniejącym systemie szkolnictwa wyższego w Polsce mają do odegrania uczelnie zawodowe. Ich funkcje, zarówno edukacyjne, jak i kulturotwórcze, pozwalają, jego zdaniem, na aktywizację młodzieży pochodzącej z mniejszych miejscowości, która dzięki istnieniu tego rodzaju podmiotów zyskuje szansę zdobycia wykształcenia. Biorąc pod uwagę wszystkie atuty, ważne jest więc, by doceniać i wspierać tego rodzaju ścieżkę edukacyjną. Zachętą niech będą istniejące badania naukowe potwierdzające fakt, że szkoły zawodowe wywierają pozytywny wpływ na strukturę oraz rozwój społeczno-gospodarczy miast czy regionów, w których się znajdują.

Aneta Zawadzka

Wróć